کربلا

عمر پسرسعد ابن ابی وقاص است٬ به همین جهت او را عمرسعد می گویند.

سعد ابن ابی وقاص از مسلمانی است که در سال های اول بعثت رسول اکرم (ص)مسلمان شد و در این راه شکنجه ها دیده بود که فتح ایران و بنای کوفه به دست او انجام شد٬ ولی مانند بسیاری از یاران رسول خدا(ص) علاقه به به دنیا بر او غالب از گشته و در ماجرای خلافت حضرت علی (ع) با آن حضرت بیعت نکرد و در سال ۵۵ یا ۵۸ از دنیا رفت. عمر بن سعد اگر چه به خاطر شخصیت معروف پدرش نام درخشانی داشت٬ اما مرد دنیا پرست و بزدلی بود که طبق روایت رسیده ٬ رسول اکرم و امیر المومنین او را مذمٌت کردند٬ به همین جهت پدرش هم از او راضی نبود٬ به طوری که او را از ارث محروم کرد. (۱)

عده ای از ظاهر مسلمانانی بودند که به خاطر ثروتی که اندوخته و موقیت و منفعتی که داشتند٬ نان را به نرخ روز میخوردند٬که پساز ماجرای حکمیت٬ زمانی که احساس کردند٬ در کنار علی (ع) و در تحت لوای حمایت از او ٬منافعشان تامین نمیشود٬ بلکه به خطر می افتد٬ باب دوستی و مراوده را با معاویه و بنی امیه را باز کردند و پنهانی با شام و درباراموی مکاتبه برقرار کردند و به صورت جاسوسان و ستون پنجمی برای معاویه و امویان در کوفه  فعالیت سیاسی میکردند.امثال عمر ابن سعد٬ شبث بن ربعی٬ اشعث بن قیس شمر بن قیس بن ذی الجوشن از قبیل این افراد بودند.

عمربن سعد وکربلا

           و لعن الله ابن مرجانه و لعن الله عمر بن سعد و لعن الله شمرا

               لعنت خدا بر ابن مرجانه و عمر سعد وشمر باد.

۱ـکامل ٬ابن اثیر٬ ج۴ ٬ ص ۸۷ و ۹۰ .

۲ـتاریخ طبری ٬ ج۶ ٬ ص ۸۱ .

۳ـکامل٬ ابن اثیر ٬ ج ۴ ٬ ص ۲۶۴ .

۴ـبلاذری٬ انساب الاشراب٬ ج۵ ٬ ص ۲۵۰ .

۵ـبحار الانوار ٬ ج ۴۵ ٬ص ۳۸۳ .

یزید آخرین نفر از فرزندان ابوسفیان است٬ که بر مسند خلافت مسلمین به ناحق تکیه زد٬ اگر چه پس از او٬ فرزندش معاویه(ثانی)٬ مدتی کمی حکومت نمود ولی به دلایلی که در تاریخ آمده٬ حکومت را به علی بن الحسین سپرد.

یزید ۳ سال و شش ماه خلفت نمود٬ ولی در این مدت بزرگترین جنایات در تاریخ اسلام را مرتکب شد که این نشاگر نهایت پستی و خباثت درونی و بی سیاستی او می باشد.

برسی کوتاه در زندگی یزید و عملکرد های او

۱-بی اعتقادی به اسلام و مبدا و معاد

الف)از زبان خودش در اشعار

ب)در گفتار علمای اهل تسنن

۲-سگ بازی و علاقه شدید و بوزینه گان به طوری که در مسابقه ای یکی از آنها مرد٬ و او به سختی غمگین شد و دستور داد او را کفن کرده و دفن کنند و به عزا نشست و به مردم شامدستو داد به تزیت و تسلیت او بیایند.

۳-دائمالخمر بودن

۴-ستایش از غنا و حرام

۵-تظاهر به گناه و معصیت الهی

مسعودی٬مورخ مشهور می نویسد:او مرد عیاشی بود٬ ودارای حیوات شکاری و سگها و بوزینه ها بود و همواره شراب مینوشید و در اثر تظاهر او به گناه در بین مردم وعمال و کارمندان حکومت در اثر وی فسق و فجور رایج گردید و در مکه و مدینه غنا و استعمالات آلات لحو و نوشیدن شراب علناً انجام می گرفت.   

  کشتار  و جنایات یزید

این معلون همانند اجداد خود٬ حکومت را وسیله ای برای رسیدنبه منافع مادی وگروهی خود می دانست و نگاهشبه خلافتو حکومت٬ نگاه سلطنتی و پادشاهی بود٬ لذا با چهرهء استبدادی و استعماری خود٬ برای رسیدن به مقاصد شوم٬ دست به جنایات و کشتارهای بی سابقه ای زد که به اختصار بیان می داریم .

۱-کشتار عاشورا

نهایتاً پس از آن که خلفا و معاویه(پدرش) زمینه را برای حکومت این ملعون آماده کردند٬ حادثه ی خونین و جان سوزی به دست این جرثومه ی فساد اتفاق افتاد .

حادثه ی عاشورا ٬ اولین جنایت این ملعون در زمان خلافتش است که در نخستین سال زمام داری او به وقوع پیوست این همان خیانتی است که قلم از شرح و بیان آن٬ شرمسار است.

۲-داستان حره

پس از واقعه ی کربلا ٬ گروهی از مردم مظلوم و دادخواه و خداپرست مدینه به رهبری عبدالله ابن حنظله و شخصیت های دیگر ٬ دست به قیام مسلحانه و مردانه ای زدند .این نهضت در ابتدا توانست بر فرماندار مدینه و نیروهای نظامی آن مسلط شود و کنترل شهر را در دست گیرد ٬ اما متاسفانه به زودی با ورود نیروهای نظامی و غارتگر یزید٬ آن قیام و شورش ناتمام ماند.

۳-ویران کردن خانه کعبه

                   خلاصه ای از زندگی نکبت بار یزید

پس از آنکه معاویه از دنیا رفت٬ یزید خود را به عنوان خلیفه مسلمین مطرح نمود و ازشهرهای بزرگ و مردم و ر‌ؤسای مردم بیعت گرفت. از طرف دیگر عده زیادی با نامه های فران درخواست قبولی خلافت از امام حسین (ع)کردند٬ مردم کوفه با نامه های زیاد ازحضرت دعوت به فرمانروایی بر مسلمین کردند٬ که حضرت پس از امتناع از بیعت با یزید به سمت کوفه حرکت کرد٬ یا با حکومت یا با شهادت٬ برعلیه یزید و امویان قیام نمودند٬ و  مردم ر از جهل٬ بندگی و استثمار و استبداد نجات دهند٬ که در نهایت با فروپاشی خون خود در آسمان تاریخ٬ تکلیف الهی خویش را انجام داد و یزید به زعم خود عقده دیرینه اجداد خود را باز کرده و بنی هاشم را به طور کلی از بین برده است. یزید پس از سه سال و نه ماه حکومت جائرانه٬ بهزندگی ننگین خود در سن (۳۷یا۳۸) و یا ۳۹ سالگی برحسب اختلاف پایان داد٬ پس از او پسرش (معاویه ثانی) بهمدت ۴۰ روز در شام سلطنت کرد و پس از آن به فراز منبر رفت و اعمال پدران خود را به بدی یاد کرد و آنان را لعنت کرد و پس از تبری از اعمال پدرانش٬ خود را از خلافت خلع کرد و خانه نشین شد و وی پس از ۲۵ روز یا ۴۰ روز در سن ۲۲سالگی از دنیا رفت. پس از معاویه ثانی٬حکومت فرزندان ابوسفیان از بنی امیه به پایان رسید و حکومت فرزندان حکم (مروان وخاندانش) از بنی امیه در سال ۶۵ (ه.ق) شروع شد.

         لعنت خدا بر آل زیاد و آل مروان و لعنت خدا برهمگی بنی امیه باد.

آل مروان

مروان ٬ فرزند حکم بن ابی العاص ابن امیه و پسر عموی عثمان بن عفان (خلیفه سوم)بوده است.او درسال دوم هجرت یا سالی که جنگ احد اتفاق افتاد یا در روز جنگ خندق متولد گردید .پدر مروان از مخالفین سر سخت پیامبر(ص) بود ٬که پس از قبول اسلام مصلحتی ٬ از مخالف و اذییت دست بر نداشت ٬تا حدی که از طرف پیغمبر (ص) به طائف تبعید شد٬لذا مروان که در آن زمان بچه بود ٬با پدرش به طائف رفت تا پیامبر(ص) از دنیا رفت٬عثمان در زمان خلیفه اول و دوم ٬برای آنان شفاعت کرد٬ ولیکن هیچیک از خلفا قبول نکردند ٬تا اینکه خود بر مسند خلافت مستقر شد٬چونکه فقط به منافع شخصی وبستگان از بنی امیه فکر میکرد٬ مروان را با کسان ایشان وارد مدینه کرد و با این عمل مخالفت روشن با امر رسول الله (ص) نمود٬لذا دیدار حکم و مروان برای مسلمین گران تمام شد .عثمان علاوه بر آنکه انها را به مدینه باز گرداند ٬ به آنها توجیهات مخصوصی نمود ٬مثلا مروان را محرم اسرار و مشاورخصوصی خود قرار داد و همچنین هزار درهم از بیت المال مسلمین را به مروان عطا کرد و خمس آفریقا را که موافق نقل جماعتی صد هزار دینار بود و همه ی مسلمین در او شریک بودند در یک مجلس به مروان داد.

درباره ی او آمده: هر کودکی که در مدینه متولد می گشت ٬ نزد پیامبر(ص)می بردند ٬ تابرایش دعا کند و چون مروان راخدمت آن حضرت بردند ٬ آن حضرت فرمود:{{الوزغ بن الوزغ٬الملعمن بن الملعون . این مارمولک فرزند مارمولک و ملعون فرزند ملعون است}}همچنین آمده : هنگامی که پدرمروان به طائف تبعید شد٬مروان طفلی بود که در طائف رشد کرد ٬ لذا پیامبر را ندیده است . او چون بی اندازه بلند بود او را (خیط باطل) می نامیدند و نیز روزی که عثمان را محاصره کرده بودند ٬ کسانی که برای کشتن عثمان وارد خانه ی وی شدند شمشیری برگردن مروان زدند ٬ که یکی از شاه رگ های او بریده و به همین جهت گردنش کوتاه ماند و او را (اوقص) گفتند.وقتی امیر مومنان او را دید فرمود : وای بر امت محمد(ص) از آنچه از ناحیه تو و فرزندان تو خواند دید. 

زندگی اجتماعی و سیاسی مروان

زندگی سیاسی مروان از زمان خلیفه سوم٬پسر عمویش آغاز شد٬چنانکه در همین فراز آمده ٬خلیفه سوم به مروان قدرت مالی و اجتماعی بخشید و او را مشاور اصلی خود در دستگاه خلافت قرار داد.مروان در زمان حکومت علی (ع) جزو فرمانروایان معاویه بود٬تا اینکه خود معاویه ٬ بر مسند خلافت تکیه زد و مروان را برای اولین بار ٬ به حکومت مدینه منصوب کرد٬ تادر سال ۴۸ او را عزل کرده و سعیدبن ابی العاص را به حکومت این شهر گماشت و در سال ۵۴ سعید را برداشت و ولید بن عتبة به حکومت این شهر برقرار بود .پس از آنکه معاویه پدر یزید از دنیا رفت ٬ چون جانشین تعین نکرده بود ٬جمعی از مردم با مروان بیعت کردند و (ضحاک بن قیس فهری) نیز از مردم برای عبدالله بن  زبیر بیعت گرفت ٬ ولی مروان با ضحاک جنگید و او را کشت ٬که در نتیجه حکومت شام و توابعش برای مروان مسٌلم شد و درحقیقت حکومت مروان و آل او شروع شد . مروان پس از نه ماه حکوت در سال ۶۵ در سن ۶۶سالگی ازدنیا رفت و پسرش عبدالمالک٬ که مردی بخیل و متکبر بودبه جای وی نشست ودرحدود ۲۱ سال خلافت نمود ٬که درسال ۸۶در سن ۶۶ سالگی از دنیا رفت.در اوایل حکومت عبدالملک بود که شیعیان کوفه به خونخواهی و انتقام جویی امام حسین (ع) با رهبری مختار قیام نمودند و تمام قاتلین آن حضرت را یکی پس از دیگری کشتند و به کیفر عمل خود رساندند.

 شجره آل مروان

۱-مروان بن حکم

۲-عبدالملک

۳-ولیدبن عبدالملک

۴-سلیمان بن عبدالملک

۵-عمربن عبدالعزیز بن مروان

۶-یزید ابن عبدالملک

۷-هشام بن عبدالمالک

۸-ولید بن یزید بن عبدالملک

۹-یزید بن ولید بن عبدالملک

۱۰-ابراهیم ابن ولید عبدالملک

۱۱-مروان ابن محمد ابن مروان بن حکم

         لعنت خدا بر آل زیاد و آل مروان و لعنت خدا برهمگی بنی امیه باد.

آل زیاد

زیاد را زیاد ابن ابیه ٬ یعنی پسر پدرش گویند ٬ چراکه نسبت او به قطع معلوم نیست٬گاهی به او زیاد ابن عبید٬و گاهی زیاد ابن سمیه و یا زیاد ابن سفیان می گویند.علت قطعی نبودن نسبت او آن است که سمیه مادر زیاد٬شهرت به زنا داشت و کنیز یکی از بزرگان پارس به نام(حارث بن کلده)بود. آن بزرگ پارس٬ مریض شد ٬ لذا سمیه با یکی از بردگان خود به نام (عبید) ازدواج کرد٬که زیاد بدنیا آمد٬ولی ۷ نفر مدعی پدر وی شدن و هر یک می گفت زیافرزند من است.از کسانی که مدعی پدربودن زیاد شده٬ابوسفیان است٬به همین دلیل در سال۴۴هجری قمری معاویه برای آنکه در برابرخاندان پیغمبر(ص) ٬خود را تقویت کند٬راضی شد٬پدر خود را زناکار معرفی کند.قضیه از این قرار است که معاویه مردم شام را در در مسجد گرد آورده وبه منبر رفت و زیاد را یک پله پائین تر خودنشانید و گفت٬زیاد برادر من است ٬هرکه اطلاع دارد ٬ گواهی و شهادت دهد٬ جمعی آنچه از ابوسفیان شنیده بودند را گواهی دادند.از جمله آنان (ابومریم سلولی) است٬که گفت:در ایام جاهلیت در طائف شراب فروشی داشتیم ٬ابوسفیان آمد شراب خرید و نوشید و سپس زن فاحشه ای از من خواست ٬من نیز نزد سمیه مادر زیاد رفته ٬به وی گفتم و او قبول کرد و گفت:شوهرم الان با گوسفندانش از صحرا می آید و غذایش را میخورد و می خوابد و من می آیم .سمیه آن شب را تا صبح پیش ابوسفیان و ...(۱)زیاد فرزندان کثیری داشته که ابن قتیبه در معارف خود می گوید:عبدالرحمن ٬مفره٬محمد٬ابوسفیان٬عبیدالله٬عبدالله٬سلمه٬عثمان٬عباد٬ربیع٬ابوعبیده٬یزید٬عنبسه٬ام معاویه٬ عمرو٬غصن٬عتبه٬ابان ٬جعفر٬سعید و ابراهیم٬فرزندان زیاد بودند٬که لعنهم الله جمیعاً

زندگی سیاسی و اجتماعی زیاد

زیاد در ابتدا از طرفداران امیرالمومنین(ع)بود و از طرف آن حضرت به حکومت فارس و کرمان رسید و پس از حضرت علی(ع) نیز در طرفداری امام حسن(ع)پایدار بود تا اینکه معاویه -لعنت خدا بر او باد-او را با تطمیع فریب داده و به طرف خود کشانید و کار را به جایی رساند٬که پس از آنکه از طرف معاویه به حکومت کوفه منصوب شد ٬شعیان را در هر گوشه و کناری که می یافت ٬به قتل می رساند ٬تا جایی که یک نفر شیعه در کوفه باقی نماند.لذا شیعیان به خاطر اذیت کردن زیاد به امام حسن(ع) شکایت کردن و امام او را نفرین کرد و دعایش مستجاب شد . خراشی در دستش ایجاد شد. ورم کرد کم کم به سایر بدنش سرایت نمود٬تا گلویش را گرفت و در سال ۵۳ هجری قمری (۱۰ سال قبل از کربلا)در سن۵۳سالگی از دنیا رفت.